|
|
|
|
 |
| Thymustherapie |
|---|
De thymus (zwezerik) is een klier die zich achter het borstbeen, vlak
voor het hart bevindt. Hij is bij de geboorte vrij groot, en neemt in
de loop der jaren, met name na de pubertijd, af in grootte. Een klein
orgaan wil echter niet zeggen dat er een geringe functie is.
We
kennen op dit ogenblik een twintigtal factoren die door de thymus
geproduceerd worden, en weten dat er in totaal zo’n 40 factoren
bestaan. |
|
De
thymus vervult een hoofdrol in het immuunsysteem, (het
afweersysteem) en speelt een belangrijke rol als hormonaal stuurorgaan.
In de thymus vindt er een rijping plaats van de lymfocyten (witte
bloedlichaampjes) tot rijpe en dus tot afweer in staat zijnde cellen.
Als deze cellen in het beenmerg gevormd worden hebben ze eigenlijk nog
geen functie. Men zou kunnen zeggen dat deze cellen in de thymus "nog
moeten leren ". Deze waarneming houdt tevens in dat het voldoende
aanwezig zijn van lymfocyten in het bloedbeeld nog niet betekent dat de
afweer voldoende is. Het draait allemaal om de functie die de cellen
kunnen uitoefenen.
De functie van het afweersysteem kan getest worden door
de bepaling van het bloedbeeld, en de verhouding van de verschillende
bloedlichaampjes tot elkaar. Hoewel een normaal bloedbeeld niet alles
zegt, weet je bij tekorten dat er zeker iets niet klopt. Een z.g.
lymfocyten-typering geeft een duidelijk beeld van alle lymfocyten, hun
vermogen tot reageren en hun onderlinge verhoudingen.
De therapie
De thymustherapie is in principe aangewezen bij ziektebeelden
die een verzwakt immuunsysteem en/of hormonaal systeem als grondslag
hebben. Dit zijn ziektes als:
- Recidiverende en/of ernstige infecties
- Burn-out, stress-syndromen
- Auto-immuunziektes als Rheuma, Z.v. Crohn, Lupus Erythemathodes, Z. v. Bechterew
- M.E., CVS en postviraalsyndroom
- Algemene verzwakking
- Gevolgen van immuun-onderdrukkende therapie
- Kanker
- Allergieën
- Psoriasis (samen met fumaarzuurtherapie)
Ook werkt thymustherapie preventief op ziekte en is algemeen
revitaliserend. Uiteraard is bij vele ziektebeelden de thymustherapie
onderdeel van het totale beleid en wordt een individueel therapieplan
opgesteld.
Praktijk
Er bestaan tabletten, poeders, drinkampullen en injecties. De
tabletten en drinkampullen hebben over het algemeen een zwakkere
werking, doch, met name bij kinderen is dit al voldoende. In de
injectievorm zijn er verschillende thymuspreparaten beschikbaar,
waarbij de werking afhankelijk is van het filtreren van het product. De
injecties worden gegeven in de bil. Normaal gesproken beurtelings de
linker en de rechterhelft. Een kuur bestaat uit tien tot vijftien
injecties, in de regel twee tot driemaal per week gegeven; bij bepaalde
indicaties kan dit ook anders zijn. De reacties zijn ook afhankelijk
van het preparaat: vaak zien we plaatselijke roodheid en zwelling; dit
kan fors branden. Ook kunnen de lymfeklieren in de liezen fors zwellen.
Algemeen kunnen koortsreacties optreden, moeheid is normaal, en de
symptomen kunnen tijdelijk verergeren. Dit is een zogenaamde
"beginverergering" tengevolge van de activering van het systeem. De
reacties kunnen aanleiding zijn het therapieschema aan te passen. Zelf
kan de patiënt de reacties het beste "uitzieken " door rust en veel
drinken. Een allergische reactie komt hoogst zelden voor. Toch moeten
we er rekening mee houden: de injecties worden gegeven onder
verantwoordelijkheid van een arts. De meest comfortabele vorm is het
onder de tong op te lossen thymus-extract-poeder. Dit thymuspreparaat
is niet van dieren afkomstig, maar wordt geekweekt op een z.g. cellijn
van thymuscellen. Het is bijna net zo krachtig als de injecties.
Thymustherapie kan niet gegeven worden bij:
- hyperthyreoïdie (te snel werkende schildklier)
- myasthenia gravis
|
|
|
